Սան-Ստեֆանոյի հաշտության պայմանագիրը, 19 փետրվարի, 1878թ.

{83}

Սան-Ստեֆանոյի նախնական հաշտության պայմանագիրը

[«Հայաստանը միջազգային դիվանագիտության և սովետական արտաքին քաղաքականության փաստաթղթերում (1818-1923)», պրոֆ. Ջ. Ս. Կիրակոսյանի խմբագրությամբ, Երևան, 1972թ.]


Թարգմանություն ռուսերենից
19 փետրվարի (3 մարտի) 1878 թ.

Նորին մեծություն Ամենայն ռուսաց կայսրը և օսմանների նորին մեծություն կայսրը, դրդված իրենց պետություններին և իրենց ժողովուրդներին խաղաղության բարերարությունները վերադարձնելու և ապահովելու ցանկությամբ, ինչպես նաև կանխելու համար ամեն տեսակ նոր բարդություն, որը կարող է սպառնալ այդ խաղաղությանը, նախնական հաշտության պայմանագիր մշակելու, կնքելու և ստորագրելու համար որպես իրենց լիազորներ նշանակեցին`

Նորին մեծություն Ամենայն ռուսաց կայսրը մի կողմից — կոմս Նիկոլայ Ւգնատևին... պարոն Ալեքսանդր Նելիդովին...

և օսմանների նորին մեծություն կայսրը մյուս կողմից — Սաֆվետ-փաշային, արտաքին գործերի մինիստրին... և Սադուլլահ-բեյին գերմանական կայսերական արքունիքում նորին մեծություն դեսպանին։

Որոնք իրենց լիազորագրերը փոխանակելով, դրանք գտան պատշաճ և սահմանված ձևի և համաձայնվեցին հետևյալ հոդվածների շուրջ.