Հնարավո՞ր է արդյոք ռուս-թուրքական ԵՏՄ-ն

Ռուսական մամուլը ստեպ-ստեպ հիշեցնում է, թե որքան մոտ է Թուրքիան Եվրասիական տնտեսական միությանը: Թևավոր խոսքի ուժ է ստացել վարչապետ Դավութօղլուի «Թուրքիան և Ռուսաստանը ապրում են վերջին 500 տարվա իրենց լավագույն ժամանակաշրջանը» միտքը: Դեռ երկու տարի առաջ այս գործիչը կոչ էր անում Եվրասիայում, ի հակակշիռ ԵՏՄ-ի, ստեղծել մի կառույց՝ Եվրամիության հանգույն: Այժմ, ռուս քաղաքագետ Ս. Տարասովի դիտարկմամբ, իրավիճակը փոխվել է: Եթե Եվրամիությանն ինտեգրվելու դեպքում Թուրքիան ոչ միայն հրաժեշտ է տալու իր ազգային ինքնիշխանության մի մասին, այլև դառնալու է «բոլորից մեկը», ապա ԵՏՄ-ի հետ համագործակցությունը կընդգծի Եվրասիայի առաջատար պետություններից մեկը լինելու կարգավիճակը՝ ի լրումն դրա իր համար բացելով ավելի քան 170 մլն սպառողի շուկան, ուր ապահովված կլինի ապրանքի, ծառայության, կապիտալի և աշխատուժի ազատ տեղաշարժը:

Վրացական խճանկար

Եվրախորհրդարանն այսօր վավերացրել է Եվրամիության և Վրաստանի ասոցիացման համաձայնագիրը և ընդունել Վրաստանին վերաբերող բանաձև, որով աջակցություն է հայտնվում Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների կարգավորման Վրաստանի կառավարության ջանքերին: Եվրախորհրդարանը նաև ՌԴ-ին կոչ է անում հարգել Վրաստանի ինքնիշխանությունն ու տարածքային ամբողջականությունը, չեղյալ հայտարարել Ռուսաստանի և Աբխազիայի միջև կնքված դաշնակցության և ինտեգրման պայմանագիրը:

Ուրմիայի ջոկատի բախումը Աբդուլա բեկի քրդերի հետ. Շարունակություն

Սկիզբ

Ուշեի ու Սոուջբուլաղի վրայով դեպի հարավ արշավանքը սկսելուց առաջ անհրաժեշտ էր պարզել Քուրդաբեկի հարաբերությունները նրանց հետ, ով ոչ մի կերպ չէր արձագանքել ներկայացված պահանջներին, որոնց արդարացիությունն անգամ քրդերն էին ընդունում:

Ճամբարում կենտրոնացված ուժերը անհապաղ երթի պատրաստ էին՝ ըստ անհրաժեշտության դեպի հարավ Ուշնեի շրջան, կամ արևմուտք՝ Տերգեվերի կենտրոն Ամբի գյուղ, ուր ապրում է Քուրդաբեկը:

Ուրմիայի ջոկատի բախումը Աբդուլա բեկի քրդերի հետ. 1913թ.

Կովկասյան ռազմական օկրուգի շտաբ

Գաղտնի

Հարակից պետությունների  մասին հետախուզությամբ ձեռք բերված տեղեկությունների ամփոփագիր

1-ից 15-ը օգոստոսի, 1913թ., N 52

Թիֆլիս, Կովկասյան ռազմական օկրուգի շտաբի տպարան, 1913թ.

Կալա-Զևայի և Դիզա Մերգեվերի մոտ մեր ջոկատի բախումը Աբդուլա բեկի քրդերի հետ ամբողջովին ավարտված չէր: Հակառակորդը զգալի կորուստ էր կրել, սակայն Աբդուլա բեկի քրդերը կարողացան գիշերը հեռանալ: Հավանաբար այս հանգամանքն էր, որ քրդերին առիթ տվեց բնակչության շրջանում կեղծ տեղեկություններ տարածել (այդ մասին մենք իմացանք Ուրմիայում) այն մասին, թե Դիզա Մերգեվերի մոտ ծանր կորուստներ ենք կրել և դրանք թաքցնելու նպատակով այրում ենք մարտի դաշտում սպանված մեր զինվորների դիակները:

Դիզա Մերգեվերի կռվում ի հայտ եկավ տեղական երկու խոշոր  բեկերի՝ Քուրդաբեկի և Քերիմ խանի կասկածելի վերաբերմունքը մեր նկատմամբ: Թեև մարտի պահին նրանք երկուսն էլ շեյխ Թաղիի հետ հյուպատոսի մոտ էին, սակայն վերջինիս մարդիկ, լինելով մեր ջոկատի թիկունքում, խարույկներով ազդանշան էին տալիս Աբդուլա բեկի քրդերին, իսկ առաջինի մարդիկ՝ զբաղեցնելով Աբդուլա բեկի ջոկատի թիկունքը և թևերը, նրա զինյալներին անարգել բաց թողեցին իրենց դիրքերի մոտով՝ չտեղեկացնելով մեզ: Իսկ նրանցից ոմանք թիկունքից և թևերից նույնիսկ կրակ բացեցին մեր զորքերի վրա: Ինչպես հայտնի է, այդ պայմաններում մեր թիկունքում հրաձիգի կրակոցից սպանվում է Քուրդաբեկի ազգականներից մեկը: